Biyografik, Manşet, Yazar1 - Pazartesi, Ağustos 30, 2010 23:22 - 0 Comments

Feda, Veda ve Bawke

Çocuk, arabanın arkasından öyle çaresizce koşar ki, o muhteşem kar görüntüsü izleyicide acı bir tat bırakır. Sanki bir Japon Shodo hat ustası, kendi bedeni üzerinde kılıçla desen çizmektedir. Ve o desen çocuk da vücut bulmaktadır ama desen öylesine keskin, öylesine zarif ve öylesine estetik bir sanat eseridir ki, o estetiğin ne zorluklarla yaratıldığını göz ardı ederiz veya görmezlikten geliriz. Yönetmen, tam da bunu yapıyor, seyirciye trajedinin estetiğini sunuyor. Kemanın o ağdalı sesiyle, çocuğun babasının ardından “Bawkeee” diye haykırışı ve gözlerinden dökülen boncuk boncuk yaşlar.

Devamını Oku…